کارگاه احساس کودک من

شروع رویداد
پنج‌شنبه ۲۱ بهمن ۹۵ ۱۰:۰۰
پایان رویداد
پنج‌شنبه ۲۱ بهمن ۹۵ ۱۳:۰۰
مکان رویدادتهران
اضافه به تقویم
کارگاه احساس کودک من
برگزارکننده‌ی رویداد
تماس با برگزارکننده
۰۲۱۲۶۱۴۸۹۴۴
گزارش
مهلت ثبت‌نام برای این رویداد به پایان رسیده است.

توضیحات بیشتر

 ما در حالت عادی کم از حال‌وهوای‌مان حرف نمی‌زنیم. مثلاً وقتی به یکدیگر می‌رسیم از هم می‌پرسیم «حال‌ات چه طوره؟»، و در جواب چنین سؤالی از حال خودمان به فرد مقابل خبر می‌دهیم.

اما جواب‌هایی که می‌دهیم معمولاً محدود است و آن را مقتضیات اجتماعی تعیین کرده است. مثلاً در جواب «چه طوری؟» می‌گوییم «خوب‌ام» چون می‌خواهیم مناسبات و آداب را رعایت کنیم، اجتماعی جلوه کنیم، طرف مقابل را تعجب‌زده نکنیم، یا به هر دلیل دیگری ما واقعیتِ آن چیزی را که حس می‌کنیم، آن رنج، اضطراب، آزردگی، خستگی، گیجی، شعف، انتظار، و ده‌ها حس دیگر را پنهان کنیم.

این می‌شود که دور واقعیت درونی‌مان دیواری می‌کشیم تا مبادا کسی از آن بویی ببرد.
اما وقت‌هایی هم هست که دل‌مان می‌خواهد صادقانه از احساس‌مان به دیگران خبر بدهیم، دل‌مان می‌خواهد واقعیت درون‌مان را برای دیگران توصیف کنیم، اما کلمه‌اش را نداریم: نمی‌دانیم اسم آن احساس چیست، یا اصلاً توصیف‌اش در قالب کلمات برایمان سخت است. این است که مانع دیگری پیدا می‌کنیم: چه طوری بیان‌اش کنم؟

نداشتن کلمه برای بیان و توصیف احساسات، برای بچه‌ها از ما بزرگسالان سخت‌تر است. مهارت بچه‌ها در استفاده از زبان و تعداد کلمه‌هایی که بلدند از ما کمتر است. شاید خیلی وقت‌ها واقعاً نیاز داشته باشند خودشان را ابراز کنند، اما چنین محدودیت‌هایی مانع‌شان شود و خیلی به آنها فشار بیاید.
چنین فشارهایی خود منشأ احساسات تلخ دیگری است، و انباشته‌شدن چنین احساساتی، چه در بزرگسالان و چه در کودکان، می‌تواند به «سرریزشدن»، «ایزوله‌شدن»، «منفجرشدن» یا واکنش‌های غیرارادی دیگری منجر شود که چه بسا نه خودمان دوست‌اش داشته باشیم و نه اطرفیان‌مان.
از طرف دیگر، بعضی از ما ممکن است عقیده داشته باشیم بعضی احساسات ما ناروا، نادرست یا بیجا هستند و باید به هر قیمتی که شده آنها را «قورت دهیم»: طوری سربه‌نیست‌شان کنیم که حتی خودمان هم خبردار نشویم که وجود دارند: «من نباید عصبانی شوم»، «من نباید احساس نارضایتی کنم»، «من نباید غمگینی را تجربه کنم». در چنین مواقعی، که بخشی از واقعیت درونی‌مان را به این بهانه که منفی یا بد است انکار می‌کنیم، باز هم فشار زیادی را تجربه می‌کنیم. و خوب می‌دانیم (و شاید بارها تجربه کرده‌ایم) که فشار درونی معمولاً به رفتارهایی منجر می‌شود که مطلوب نیست. چه بسا اگر، به جای انکار و سرکوب، آن احساس‌ها را در زمان مناسب و به شکل مناسب ابراز کرده بودیم، هزینه‌های عاطفی و اجتماعی کمتری می‌پرداختیم.....

کارگاه احساس کودک من، به اهمیت احساس آدمی و کشف نیازهای فرد از طریق احساس ها می پردازد. در ضمن فضای کنجکاوی، خلاقیت و ابراز خود را برای افراد ایجاد می کند. این کارگاه در دو بخش کودک و والد برگزار می‌شود. 


دستاوردها برای والد

درک بهتر فرآیند رشد مغز و hijack amygdala
شناخت نیازهای کودک
کشف راه هایی برای گذر از چالش های روزمره با کودک
آشنایی با بازی هایی برای رشد عاطفی- اجتماعی کودک

دستاوردها برای کودک

آشنایی با احساسات خود از طریق نمایش،گفتگو و کارت های احساس
کشف لحظه های خوشایند زندگی
لذت بردن از تعریف خاطره در جمع
تجربه خوشایند از فعالیت های نمایشی

تسهیل‌گر کارگاه احساس کودک من

علی ترقی‌جاه

علی ترقی‌جاه

مربی دوره‌های کودک و والد

آدرس:تهران خیابان دولت (کلاهدوز)، خیابان دیباجی جنوبی، کوچه کاووس شرقی، بن بست گلنار، پلاک 4، طبقه دوم